İkişer gece
Selanik ve Atina'da kaldıktan sonra sabah otelde kahvaltımızı yapıp dönüş
yoluna çıktık. Bin beş yüz kilometreyi tek seferde kat edemeyeceğimiz için
dönüş güzergâhına güzel sahil kenti Kavala'yı eklemiştim. Geldiğimiz yoldan
dönerek ve kalbimizin bir kısmını bıraktığımız Selanik'in etrafından dolanarak,
yaklaşık yedi saatlik bir yolculuktan sonra Adalar Denizi kıyılarımızdaki hemen
her yerleşim yerinde görebileceğimiz ama her defasında bizi hayran bırakacak
bir manzara eşliğinde kente giriş yaptık.
Ülkedeki beşinci günümüzdü ve gezimiz
boyunca duyup görmediğim düşmanlık dilini kentin girişindeki Almanca yazılı
tabelada görünce canım biraz sıkıldı ama belediyenin densizliğinden
etkilenmemek daha doğru geldi.
Otelimize yerleştikten sonra havanın henüz aydınlık ve sıcak olması bizde en yakındaki plaja gitme isteği yarattı. Lobideki görevliden Rapsani Plajı hakkında bilgileri aldık ve on beş dakikalık yürüyüş mesafesindeki plaja geldik. Deniz güzel görünmesine rağmen oldukça az sayıda insan olması beni şaşırttı. Birkaç metrede derinleşen bir deniz şeridi ama günün yorgunluğunu üstünüzden atmaya birebir. Bir saat kadar süren deniz eğlencesinden sonra otelimize dönüp akşam çıkmak üzere hazırlıklarımıza koyulduk. Gündüz saatleri hareketsiz bir şehir ve bugünlerde bizden başka turist yok sanırım.
Küçük kızım nereden öğrenmişse otelin terasında bir havuz vardı fakat maalesef kapanma saatine denk geldik. Odalarımıza dönerek gezimizin önceki durağı olan Atina'dan aldığımız elbiseleri giyip güneş batmak üzereyken otelden çıktık. Kordon boyunda kısa bir yürüyüş, harika bir hava, bir de keşke ailemin benzer pozla binlerce fotoğraf çekme ihtirası olmasa.
Limana varmadan Panos Zafeira adında tahta masa ve iskemleli bir lokantaya oturduk. Ülkedeki son akşamımız ve biz dört akşamı uzo balık yapmadan geçirmiştik. Bu utancı bugün bertaraf etmeliydik. Kendimizi genç Türk garson ve tatlı dilli baş garsona emanet ederek akşamın keyfine baktık. Kimse kızmasın ben uzoyu da seviyorum. Baş garsonun kızlarımın üstündeki Yunan tanrıça elbiselerine teatral iltifatları ve Türk garsonla yaptığımız memleket sohbeti eşliğinde yalnızca içtiğimiz uzo değil yediğimiz balık, kalamar, ahtapot ve salata da oldukça lezzetliydi.
Kavala Kalesi, 1391'de yıkılan Bizans kenti Christoupolis'in (Kavala'nın önceki adı) Panagia yarımadasındaki akropolü üzerine on beşinci yüzyılın ilk çeyreğinde inşa edilmiş. Bizanslılar, Venedikliler ve Osmanlılar tarafından kaleye eklemeler yapılmış.
Kale çoktan kapanmıştı ve bulunduğumuz yerden fotoğraf çekmekle yetindik.
Kavala Belediye binası kentin en görkemli yapısı. Bu bölgeye yabancı diyebileceğimiz bir mimari olan Macar kalelerini anımsatıyor. 1890'lı yıllara tarihlenen yapının ilk sahibi Macar tütün tüccarı Baron Pierre Herzog, burayı hem evi hem de çalışma yeri olarak kullanmış. 1937'de belediye tarafından satın alınmış.
Akşam gezimizi tamamlayıp otelimize çekildik. Ertesi sabah güçlü bir kahvaltı sonrası otelden ayrılarak Kavala liman kentinin Roma dönemindeki merkezi olan Philippi'ye doğru yola çıktık. Denizden on altı kilometre içerideki Philippi Antik Kenti girişine geldiğimizde yüksek ağaçların gölgesi altında kalmak isteyenleri geride bırakıp, yorulmaya hazır büyük kızımla alana giriş yaptık.
Yakıcı güneş ışınları altında kafamızda şapkalar olduğu halde sık sık ağaç gölgelerinde durarak antik kenti gezmeye başladık. Artık bir çok gezdiğimiz antik kentten aşina olduğumuz şekilde Philippi de tepede bir akropolden ve kent merkezinden oluşuyor. Surlar, kent kapıları, tiyatro, tapınaklar, forum, agora, spor okulu, vesaire. Hepsinden burada da var.
Akropol, surlar, kent kapıları, tiyatro amfisi MÖ dördüncü yüzyıldan; basilika ise MS altıncı yüzyıldan kalma. UNESCO tarafından koruma altına alınan kentte, Makedonya kralı 2. Philip tarafından kentin yeniden kuruluş yıllarına ve MÖ 42'deki Philippi Muharebesi'nden sonra Roma dönemine ait anıtlar, erken Hristiyanlık döneminde Aziz Paulos'un şehre gelişi ve Avrupa'daki ilk Hristiyan cemaatinin kuruluşu ile bağlantılı olan görkemli bazilika ve merkezi planlı binalar görülebiliyor.
Philippi Muharabesi, Roma'nın ikinci triumvirası yani üçlü erklik yönetimindeki Marcus Antonius ve Octavianus'un (Augustus) birinci triumvira üyesi Julius Caesar'ın suikastçileri Brutus ve Cassius arasında gerçekleşen savaş. Caesar'ın intikam savaşı kentin batısındaki ovada iki çarpışma şeklinde oldu. Octavianus Brutus'la, Marcus Antonius Cassius'la kapıştı. Hain Brutus'un birlikleri savaşın başında çok başarılı durumdayken, Cassius'un birlikleri Antonius'un birlikleri tarafından yenilince ve Brutus'un yenildiğine dair yalan haberi gerçek sanan Cassius'un intiharıyla taraflar arasındaki denge değişti. İkinci savaşta Brutus'un birlikleri yenildi ve Brutus da intihar etti. Böylece on yıl sonra Actium'da iki tarafın çarpışacağı yıla kadar Octavianus'un Marcus Antonius'la birlikte devleti yöneteceği döneme girildi.
***
Yorumlar
Yorum Gönder