VVIRACOCHA

İşten ayrılmamın üstünden iki buçuk hafta geçti. İsteğimin dışında gerçekleşen bir durum söz konusu olduğu için zihnim farklı şeylerle dolu, kafam karmakarış. Bir yandan günlük alışılagelen düzenimin bozulması, diğer yandan 'yeni bir iş arasam mı ya da acele etmesem mi?'... Karışık duygular içindeyim. Sabahları erken kalkmaya devam sonuçta çocukların okullara dağıtılması gerekiyor. Evde geçirdiğim vakit bollaştı, üç kitabı aynı anda okuyorum. Günter Grass'ın Teneke Trampet'inin Almancası, Jack Goody'den Batıdaki Doğu ve A.A.Paton'dan Mısır Devrimi'nin Tarihi'nin ikinci kitabının İngilizcesi. Her birinden günlük hedefimi tutturmaya çalışıyorum. Günde yarım saat bilgisayar başında bir süredir bitiremediğim Aizanoi gezimizin blogunu bitirmeye çalışıp, yarım saat kadar da linkedin'de iş arıyorum. Bugün küçük kızımı okuluna bıraktıktan sonra eve girmek istemedim. Bahçelievler'de bizimkilere bir uğrayıp sonra Ankara'da henüz gitmediğim bir müzeyi g...

 "Kızlar bu yıl dönüşte Kütahya üzerinden gidelim mi?" "Olur neden ki?" "Yol üstünde gezmek istediğim bir antik kent var" "Çok şaşırdııık!"     Yolu yaklaşık 150 kilometre uzatma pahasına ailemi ikna etmiştim, hem de tatil dönüşü ve ertesi gün mesainin başlayacağı bir gün için. Kütahya'ya 58 kilometre uzaklıktaki Çavdarhisar ilçesindeki Aizanoi'yi uzun zamandır gezmeyi planlamıştım. Kentin çok geniş bir alana yayılmamış olması zamanı iyi yönetebileceğimiz anlamına geliyordu.      Sabah on gibi çıktığımız yolda fazla duraklamadan, kente öğleden sonra iki gibi vardık. Çavdarh isar'dan  iki buçuk saat sonra çıktığımızda farkına vardığımız üzere ilçeye ana giriş kavşağından değil iki kilometre öncesinde gördüğümüz küçük tabelaya uyarak taş döşeli yoldan girdik. Sağımız solumuz köy evleri, önlerinde traktörler, römorklar... Yavaşça ilerlerken önümüzde sütunlar, taş bir köprü ve daha önemlisi gezen birkaç kişi görünce doğru yönde olduğumuzu...